ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္ -၂

အခုတခါ ျမန္မာျပည္ျပန္တုန္း ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေရႊရတနာ ပရဟိတ၊ သီလရွင္ စာသင္တုိက္မွ ေတြ႕ခဲ့ သိခဲ့တာေလးေတြကို ျပန္ေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္ ..

အဲဒီေက်ာင္းေလးကို အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္-ေရႊျပည္သာ) ႏွင့္ ေဒၚယုစႏၵာ တို႕၏ တပည့္မ်ား တည္ေထာင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္ .. အဲဒီေက်ာင္းမွာ အငယ္ဆံုး သီလရွင္ေလးဟာ ၄ႏွစ္ပါ .. အရြယ္နဲ႕ မလုိက္ေအာင္ ဘ၀ရဲ႕ အဆင္မေျပမႈေတြကို ခံစားခဲ့ရျပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ထိုေက်ာင္းကေလးသို႕ ေရာက္ရွိလာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္ .. အလြန္ကိုမွ ခ်စ္စရာေကာင္းျပီး ရုပ္ရည္ေလးကလည္း အရမ္းပဲ သန္႕ျပန္႕လြန္းပါတယ္ .. မိုးခါးတို႕ ေရာက္ျပီး ဘုရားခန္းထဲ ထုိင္ေနတုန္း အဲ့သီလရွင္ေလးက ေရာက္လာပါတယ္ .. ေရာက္လာတာနဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကလည္း ျပံဳးလို႕ ေခၚထုိင္ေတာ့လည္း အသာတၾကည္ပဲ လာျပီး ေပါင္ေပၚထုိင္ေနပါေတာ့တယ္ .. စာေတြေရးတတ္ျပီလားဆိုေတာ့ ေရးတတ္ျပီဆိုျပီး ေရးျပေသးတယ္ .. ကၾကီး ခေခြးနဲ႕ ဃ က်ေတာ့ ေမ့ပါေရာ .. ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းလြန္းလို႕ မ်က္စိထဲကကို မထြက္ပါဘူး .. သူေလးက ၾကီးလာရင္ စာေရးဆရာမျဖစ္ခ်င္တာတဲ့ေလ .. ဘာအေၾကာင္းေရးခ်င္တာလဲဆိုေတာ့ ေက်ာင္းထုိင္ ဆရာၾကီးအေၾကာင္းကို ေရးခ်င္တာပါတဲ့ ..

ေနာက္ သီလရွင္ငယ္ေလးရဲ႕ ဘ၀ကို သိခဲ့ရတာကေတာ့ သူလသားအရြယ္ေလးမွာပဲ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ သူ႕ရဲ႕ မိခင္ကိုယ္တုိင္က ျခင္းေလးထဲ ထည့္ျပီး ေမွ်ာလုိက္ရပါတယ္တဲ့ .. မိခင္နဲ႕လဲ ခုထိ ျပန္မေတြ႕ေတာ့ပါဘူး .. ေရေၾကာင္းတေလွ်ာက္ေမ်ာပါလာရင္း ကိုယ္ေတြ ေခါင္းေတြလည္း ထိခိုက္လို႕ေပါ့ .. ေနာက္ဆံုးမွာ ေနာက္ဆံုးမွာ အေဒၚၾကီးတေယာက္ရဲ႕ ကယ္ဆယ္ျခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္ .. အဲဒီအေဒၚၾကီးက ေမြးစားခဲ့ျပီး ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေရႊရတနာသီလရွင္ ေက်ာင္းတုိက္ကေလးမွာ ပညာသင္ၾကားေနခဲ့ပါျပီ ..

ကေလးတုိင္းက ခ်စ္စရာ ဂရုဏာသက္စရာ ေကာင္းလြန္းပါတယ္ .. မိမစံု ဖမစံုနဲ႕ သူတို႕ေလးေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ၀င္ေရာက္ခံစားရင္ေတာင္ ရင္ေတြ ေမာလြန္းရပါတယ္ .. သနားဂရုဏာသက္ျပီးသကာလ အေတြးကေတာ့ အေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္ အက်ိဳးတရားေတြ ျဖစ္လာရတယ္ .. လူခ်င္းတူေပမယ့္ ဘ၀ေပး အေျခအေနေတြ ကြာျခားလြန္းလွပါတယ္ .. ခုအခ်ိန္ ကိုယ္ေတြ လက္ထဲ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေလးေတြ ရွိတုန္း ေကာင္းမြန္တာေတြ အမ်ားအက်ိဳးရွိမွာေတြကို တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္သြားသင့္ပါတယ္ .. အဲ့လိုလုပ္လို႕ သူ႕ပဲအက်ိဳးရွိမွာမဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ပါအက်ိဳးေပးမယ္ဆိုတာ ပတ္၀န္းက်င္ကို အကဲခတ္ၾကည့္လုိက္ရင္ သိသာလြန္းပါတယ္ .. ကိုယ္ေတြ ခုခ်ိန္ ျပည့္စံုခ်မ္းသာမေနဘူးဆိုတာ အရင္ဘ၀ေတြက အက်ိဳးေပးနည္းခဲ့လို႕ေပါ့ .. အရင့္အရင္ဘ၀ေတြက ပါရမီေတြ ျဖည့္ဆည္းခဲ့သူေတြမွာေတာ့ ကိုယ္ေတြလိုမဟုတ္ပဲ ျပည့္စံုခ်မ္းသာျပီး မပူမပင္ ေနႏိုင္ေနၾကတယ္ မဟုတ္ပါလား .. စကားလမ္းေတြကေတာ့ လြဲေနပါျပီ .. ေက်ာင္းေလးအေၾကာင္း ဆက္ပါဦးမယ္ ..

အဲဒီေက်ာင္းေလးမွာ ကေလးတုိင္းကလည္း မေပ်ာ္ရႊင္ၾကျပန္ပါဘူး .. တခ်ိဳ႕က လူျပန္ထြက္ခ်င္တယ္ .. ထြက္ေျပးခ်င္ၾကပါတယ္ .. အျပင္ေလာက မိဘရင္ခြင္လိုေတာ့ ဘယ္လြတ္လပ္ခြင့္ ရွိၾကပါ့မလဲ .. ဒီေတာ့လည္း ထြက္ေျပးခ်င္ၾကတာ မဆန္းပါဘူး .. ဆရာၾကီးေတြ အေနနဲ႕က အမ်ားကို ထိန္းသိမ္းရတာမို႕ ၾကပ္မတ္ရတဲ့ အပိုင္းေတြလည္း ရွိပါတယ္ .. ၾကပ္မတ္ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြကလည္း ပံုလို႕ပါပဲ .. ကေလးတေယာက္ဆို သူ႕မိခင္က မေကာင္းတာလုပ္စားရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတဦးပါ .. ဒါေပမယ့္ အဲဒီကေလးဟာ ေက်ာင္းမွာမေပ်ာ္ပဲ ထြက္ခ်င္ေနပါတယ္ .. အဲလိုမ်ိဳးက် ဆရာၾကီးေတြက ဆူရ ရိုက္ရနဲ႕ ဆံုးမေပးရပါတယ္ .. ဒီမိန္းကေလး အကယ္၍မ်ား ေက်ာင္းကထြက္သြားခဲ့ရင္ ဘယ္လိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္မလဲ .. ဒီလိုဆိုေတာ့ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ဆူတန္ဆူ ရိုက္တန္ရိုက္နဲ႕ ၾကပ္မတ္ရပါတယ္ .. ဒီလိုပါပဲ .. တကယ့္ဘ၀ေတြထဲမွာမွ ကိုယ္မသိေသးတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးစံုနဲ႕ ဘ၀မ်ိဳးစံု ရွိေနပါတယ္ .. အသက္ၾကီးလာေလေလ ပိုမိုသိလာေလေလပါပဲ ..

ေက်ာင္းေလးဆီ ပံုေလးေတြၾကည့္ရင္းနဲ႕ အလည္သြားရေအာင္ပါ ..

ေက်ာင္း၀င္း

 ေဆာင္ပုဒ္မ်ား ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားကိုလည္း ျမင္ႏုိင္ပါတယ္ ..

 ကေလးပီပီ အေဆာ့မက္ၾကတယ္ ..

ဟင္းခ်က္တုိင္း ေစ်းေရာင္းတုိင္း ေဆာ့ေနတဲ့ေနရာကို ေရာက္သြားေတာ့ အေဆာ့ပ်က္သြားၾကတယ္ .. ျပီးေတာ့ ဧည့္သည္ေတြကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတယ္ ..

 ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္လို႕ပါ .. ပို႕စ္ေပးပါဦးဆိုေတာ့ ခုလိုမ်ိဳး ပို႕စ္ေပးပါတယ္ ..

 ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္ပါတယ္ဆိုေတာ့ လူစုေပးၾကျပန္တယ္ ..

အ၀င္လမ္းေပၚမွာပါ ..

သူတို႕ေလးေတြနဲ႕ စကားေျပာၾကည့္ေတာ့ ေရာက္ခါစက မိဘနဲ႕ ခြဲျပီးလာၾကရတဲ့အတြက္ ၀မ္းနည္းၾကတယ္ ငိုၾကတယ္ .. ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ရြယ္တူေလးေတြ အစ္မ ညီမေတြလိုျဖစ္ျပီး ေပ်ာ္သြားပါတယ္ တဲ့ .. ဘယ္လိုပဲ မိဘနဲ႕ ခြဲေနရတယ္ဆိုေပမယ့္ ခ်စ္ခင္ဂရုစိုက္မယ့္ အစ္မ ညီမနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိေနလို႕ သူတို႕ေတြ ေပ်ာ္ၾကပါလိမ့္မယ္ .. ေက်ာင္းမွာ အတန္းစာအျပင္ ဘုရားစာကိုပါ တြဲဖက္သင္ၾကားပါတယ္ ..

အခြင့္အခါသင့္ခဲ့ရင္လည္း အဲဒီေက်ာင္းေလးဆီ ေရာက္ေအာင္ သြားၾကဖို႕ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ .. အဲဒီေက်ာင္းေလးမွာ ဆူဆူညံညံ ကစားသံေတြ စာအံသံေတြ ၾကားရပါမယ္ .. ကေလးေတြရဲ႕ မတူညီတဲ့ ဘ၀ျဖတ္သန္းခဲ့ရပံုေတြ ၾကားသိရပါမယ္ ..

ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္ - ၁

ျမန္မာျပည္ျပန္တုန္းက ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရး ေက်ာင္း (ဘက ေက်ာင္း) ေတြဆီ သြားေရာက္ ေလ့လာ လည္ပတ္ခဲ့တာေတြကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္ .. ဘကေက်ာင္းလို႕ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတဲ့ မူလတန္းလြန္ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ျမန္မာျပည္ အႏွံအျပားမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး မ်ားေနပါျပီ .. အဲဒီေက်ာင္းေတြက မူလတန္းကေန ၇တန္းထိ စာသင္ၾကား ျပသေပးပါတယ္ .. ၈တန္းကေန စျပီး အျပင္ေက်ာင္းကို သြားေရာက္ သင္ၾကားရပါတယ္ .. ဘက ေက်ာင္းလို႕ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားေပမယ့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀န္းအတြင္းမွာ ပညာသင္ၾကားရတယ္ဆိုေပမယ့္ သင္ၾကားသူေရာ လွဴဒါန္းသူေတြမွာပါ အနီးနား ပတ္၀န္းက်င္က လူမ်ိဳးစံု ဘာသာအစံု က ပုဂိၢဳလ္ေတြ  ပါ၀င္ပါတယ္ .. ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ဆိုသလိုပဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ထူမတ္ အနီးနား လက္လွမ္းမွီရာ ဆြဲေခၚကူညီ ရတာပါပဲ ..

မိုးခါး ခု ေျပာျပမယ့္ ေက်ာင္းေလးအေၾကာင္း မေျပာခင္ အဖြဲ႕တခုအေၾကာင္း အရင္စေျပာခ်င္ပါတယ္ .. ကုသိုလ္လို႕ ေခၚတဲ့ အဖြဲ႕ေလးဟာ ၂၀၀၈ နာဂစ္ေနာက္ပိုင္းမွာ ပညာေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳဖို႕ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္ .. ၂၀၀၈မွစျပီး ခုခ်ိန္ထိတိုင္ ႏွစ္ရွည္စီမံကိန္းနဲ႕ ကေလးေတြ ေက်ာင္းစရိတ္ ေထာက္ပံ့ေနခဲ့ပါတယ္ .. အဲဒီအဖြဲ႕နဲ႕ ဆက္သြယ္ျပီး က်မတို႕ နီးစပ္ရာေမာင္ႏွမေတြ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ကေလးေတြ ေက်ာင္းစရိတ္ ေထာက္ပံ့ခဲ့တာဟာလည္း ၃ႏွစ္တုိင္ ရွိခဲ့ပါျပီ .. အလွဴခံပို႕စ္လည္း ေရးျဖစ္ပါတယ္ေနာ္ .. ခုလည္း နီးေနပါျပီလို႕ ေၾကာ္ျငာ၀င္ခ်င္ပါတယ္ .. :D ခုႏွစ္မွာေတာ့ မိုးခါးက မန္ဘာအေနနဲ႕ ႏုိင္သေလာက္ ကူညီေပးဖို႕ျဖစ္လာပါတယ္ .. ျပီးေတာ့ ကုသိုလ္အဖြဲ႕က အစ္မေတြရဲ႕ အိမ္ျပန္ခ်ိန္နဲ႕ မိုးခါး ျပည္ေတာ္ျပန္ခ်ိန္ဟာ တူညီတုိက္ဆုိင္ေနခဲ့ျပီး ဘကေက်ာင္းေတြကို ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် ေရာက္ရွိဖို႕ အခြင့္ဖန္လာခဲ့ပါတယ္ .. အမွတ္ရစရာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ခရီးတခုလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ .. အဲ ပင္လည္း နဲနဲပင္ပန္းပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ အေပ်ာ္က ပိုပါတယ္ေလ .. း)

အရင္ႏွစ္ ၂၀၁၁ စာသင္ႏွစ္မွာ ကုသိုလ္အဖြဲ႕နဲ႕ Lotus အဖြဲ႕တို႕ ပူးေပါင္းျပီး ကေလးေတြဆီ ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့ပါတယ္ .. Lotus အဖြဲ႕က ေမာင္ႏွမေတြက ကူညီျပီး ကေလးေတြဆီ ေက်ာင္းစရိတ္ေရာက္ေအာင္ ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် သြားေရာက္ပို႕ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္ .. အဲဒီအတြက္ အရမ္းကို ေက်းဇူးတင္စရာ ေကာင္းပါတယ္ .. သြားရတဲ့ခရီးေတြက ေရတတန္ ကုန္းတတန္နဲ႕ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ အေတာ္ေလး ခက္ခဲ ပင္ပန္းပါတယ္ .. လမ္းခရီးအေနနဲ႕ တိုေသာ္ျငား သြားလာေရး ခက္ခဲမႈေၾကာင့္ လူေတြ ပိုပင္ပန္းရတာပါ .. ဥပမာ မိုးခါးတို႕ သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခရီးတခုျဖစ္တဲ့ ကြမ္းျခံကုန္းဘက္ဆိုရင္ ကားလမ္းနဲ႕ သေဘာၤလမ္း ၂လမ္းရွိပါတယ္ .. အသြားတုန္းက သေဘာၤလမ္းဆိုရင္ (သေဘာၤလို႕ ဆိုေပမယ့္ မိသားစုပိုင္ သေဘာၤ အေသးစားကေလးပါ .. ေနာက္ဆက္တြဲေတြမွာ ျမင္ရပါမယ္ ..) မနက္ကို ၉နာရီ ေက်ာက္တန္းေရလည္ဘုရားနားက ဆိပ္မွာ စထြက္ပါတယ္ .. ဒါဟာလည္း ပံုမွန္မဟုတ္ပါဘူး .. ၉နာရီေရာက္ျပီး ၁၀နာရီမွ ထြက္မယ္ဆိုေတာ့ ထုိင္ေစာင့္ရတာမ်ိဳးပါ .. ထြက္လာျပီး ၂နာရီ ၃နာရီေလာက္စီးျပီးေတာ့ သြားလိုတဲ့ ရြာနဲ႕ ၂ရြာအကြာကို သေဘာၤဆုိက္ပါတယ္ .. အဲဒီေနရာကေန ဘကေက်ာင္းကို နာရီ၀က္ ဆုိင္ကယ္စီးရပါတယ္ .. ဒါဟာလည္း လမ္းေကာင္းမဟုတ္ပါဘူး .. လယ္ကြင္းေတြ ၾကားကပါ .. ေရာက္ပီး ေပးစရာရွိတာေပး ျပန္လို႕ရမယ္ မထင္ပါနဲ႕ .. သေဘာၤနဲ႕ ျပန္မယ္ဆို ညဘက္ ၂နာရီအေရာက္ ေလွဆိပ္ဆင္းရျပီး ကားနဲ႕ဆိုရင္ေတာ့ ည ၁နာရီ ၂နာရီမွာ ထြက္တဲ့ ဟိုင္းလက္ ကားေလးေတြနဲ႕ ျဖစ္သလို အဆင္ေျပသလို ျပန္လုိက္ၾကရတာပါ .. ရန္ကုန္ျပန္၀င္ခ်ိန္ကေတာ့ မနက္ ၆နာရီ ၇နာရီပါ .. အကယ္၍ အဲ့ဒီအခ်ိန္ မိုးရြာခဲ့ရင္ ကားမထြက္ပါဘူးလို႕လည္း သိခဲ့ရပါတယ္ .. အဲလို အခက္ခဲေတြ ၾကားက ကူညီျပီး ကေလးေတြ အဆင္ေျပဖို႕ အခက္အခဲေတြ ၾကားက ၾကိဳးစားေပးေနတဲ့ ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးရဲ႕ ေနရာကေန ကိုယ္ခ်င္းစာႏုိင္ေအာင္လို႕ ကိုယ္တုိင္၀င္ေရာက္ ခံစားၾကည့္ခဲ့ပါတယ္ရွင္ .. :D

ခရီးစဥ္ စပါျပီ ..

ပထမဆံုး မိုးခါးတို႕ အဖြဲ႕ေတြ ၄-၅-၂၀၁၂ ရက္မွာ စတင္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္ .. ေနာက္ရက္ ၅-၅-၂၀၁၁ ေန႕လည္ ၁၂နာရီမွာ အဖြဲ႕ေတြဆံုျပီး လိႈင္သာယာမွာရွိတဲ့ ေအာင္ေဇယ်ာမင္း ဘကေက်ာင္းကို သြားေရာက္ခဲ့ပါတယ္ .. အဲဒီမွာ ကေလးေပါင္း ၃၀၀ ၄၀၀ ေလာက္ ေက်ာင္းအိပ္ ေက်ာင္းစား ေနထုိင္ၾကပါတယ္ .. ႏို႕စို႕အရြယ္ကေန ၁၀တန္းထိ ေက်ာင္းသား/သူေလးေတြ ရွိၾကပါတယ္ ..

ေက်ာင္းနံရံတြင္ ေတြ႕ရေသာ ပံုတပံု .. ပံုမွာျမင္ရတဲ့ ဘုန္းဘုန္းက ကိုယ္တုိင္ေတာင္ ႏို႕စို႕ကေလးကို ထိန္းမယ္ဆိုျပီး ထိန္းဘူးပါတယ္တဲ့ .. ၃ ၄ရက္ေနေတာ့ ညစဥ္ ႏို႕ဘူးေဖ်ာ္ ကေလးသိပ္နဲ႕ မခံႏုိင္တဲ့အဆံုး အနီးနားက ႏို႕ထိန္းေတြဆီ အပ္ျပီး ထိန္းခိုင္းရပါသတဲ့ .. ေသြးမေတာ္သားမစပ္ ထားႏုိင္ခဲတဲ့ ေမတၱာပါပဲ ..

ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းရွိ ေစတီငယ္

ဘုရားခန္း

ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္

ေသာက္ေရကန္

အခမဲ့ ေဆးခန္း

စာသင္ေဆာင္မ်ား

အိပ္ေဆာင္

ကုသိုလ္ Lotus အဖြဲ႕ ႏွင့္ ကုသိုလ္အဖြဲ႕မွ ေက်ာင္းစရိတ္ေထာက္ပံ့ထားေသာ ကေလးငယ္မ်ား အမွတ္တရ (တခ်ိဳ႕ကေလးေတြက ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ ေနရပ္ျပန္ေနတဲ့အတြက္ လူစံု မေတြ႕ခဲ့ရပါဘူး)

နံရံေပၚမွာ ရုပ္ပံု တခု

ကေလးကစားကြင္း

အေဆာင္သစ္အတြက္ ကိုရင္ ႏွင့္ ဦးဇင္းမ်ား ကိုယ္တုိင္ လုပ္အားေပးေနၾကပံု .. ဆရာေတာ္ေျပာျပခ်က္အရ အေဆာက္အဦးဒီဇုိင္းကို အင္ဂ်င္နီယာတဦးက ကူညီ ဆြဲေပးျပီး ဦးဇင္းနဲ႕ ကိုယ္ရင္ေတြကိုယ္တုိင္ ေဆာက္လုပ္ေနပါတယ္တဲ့ .. တကယ္လဲ ေတြ႕တာ ဦးဇင္းနဲ႕ ကိုရင္ေတြပါပဲ .. (အလုပ္ၾကမ္းေတြ လုပ္ျပီး ညက် ဗုိက္မဆာၾကဘူးလား မသိဘူးလို႕ ရွာရွာၾကံၾကံ ေတြးမိပါေသးတယ္)

ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းမွ ရႈခင္းသာ

အဖြဲ႕ ေရာက္ရွိခ်ိန္မွာ ၉တန္းႏွစ္ အတန္းတက္ေရာက္ဖို႕ ေရာက္ရွိေနတဲ့ ၉တန္း ၁၀တန္း ကေလးမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္ .. ကေလးအခ်ိဳ႕နဲ႕လည္း စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ .. ေအာက္မွပံုကေတာ့ ၉တန္း ႏွင့္ ၁၀တန္း ကေလးငယ္မ်ား ေနထိုင္ရာ အေဆာင္ ျဖစ္ပါတယ္ ..

၉တန္း ၁၀တန္း ကေလးမ်ား ေနထိုင္ရာ အေဆာင္

၉တန္း ၁၀တန္း မိန္းကေလးေဆာင္အတြင္းဘက္

ေက်ာင္းေဆာင္

ဘာျမင္လဲဟင္ :D

ေက်ာင္းရွိ ကေလးငယ္ေတြဟာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အဲဒီေက်ာင္းေလးမွာ လာေရာက္ စုေ၀းေနခဲ့ပါတယ္ .. ကေလးတုိင္းမွာ ရည္မွန္းခ်က္ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလည္း ရွိေနတယ္ဆိုတာကို စကားေျပာရင္း သိခဲ့ရပါတယ္ .. အသံသြင္းထား ဗီဒီယိုရိုက္ထားေပမယ့္ အက္ဒစ္မလုပ္ရေသးလို႕ပါ .. :D

ၾကီးလာရင္ ဘာလုပ္မလဲ ေမးေတာ့ တခ်ိဳ႕က ဆရာ၀န္ တခ်ိဳ႕က အင္ဂ်င္နီယာ တခ်ိဳ႕က စစ္ဗိုလ္ စသျဖင့္ ေျဖၾကတာမ်ားပါတယ္ .. ထူးထူးျခားျခား သီလရွင္၀တ္နဲ႕ ဆရာေလးတပါးက ဖက္ရွင္ ဒီဇုိင္နာတဲ့ေလ .. ေပ်ာ္စရာ ၾကည္ႏူးစရာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာေတြပါ စံုလို႕ပါပဲ ..

ကေလးေတြအတြက္ ကုန္က်စရိတ္အလံုးစံုနီးပါးကို ဆရာေတာ္က ရရွိလာတဲ့ အလွဴေငြေတြထဲကေနျပီး မွ်တေအာင္ ေ၀ျခမ္းသံုးစြဲရပါတယ္ .. အျပင္ထြက္ရမယ့္ ၉တန္း ၁၀တန္း ကေလးေတြကိုလည္း လမ္းစရိတ္ မုန္႕ဖိုးက အစ ေပးရပါတယ္ .. လိုအပ္လာေတာ့လည္း ျဖစ္ေအာင္ လည္ပတ္ရေတာ့တာပါပဲ .. ကေလးေတြနဲ႕ စကားေျပာၾကည့္တဲ့အခါမွာ စာေတြ ဖတ္ခ်င္ၾကတယ္ .. ကြန္ပ်ဴတာေတြ ဘာသာစကားသင္တန္းေတြ တက္ခ်င္ၾကတယ္ .. သူတို႕ေလးေတြ တက္တက္ၾကြၾကြေျဖၾကေတာ့ ၀မ္းလည္း ၀မ္းသာသလို မျပည့္စံုေသးတဲ့အတြက္လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိန္ ကေလးေတြမွာ ရုပ္၀တၱဳပစၥည္းေတြ သိပ္မျပည့္စံုေသးဘူး ဆိုေပမယ့္ ပတ္၀န္က်င္က ေပးတဲ့ ေမတၱာတရားေၾကာင့္ သူတို႕ဘ၀ေလးေတြ လံုျခံဳေႏြးေထြးမႈေတာ့ ျဖစ္ေပၚေစမယ္လို႕ ယံုၾကည္မိပါတယ္ ..

ဒီစာကို လာဖတ္တဲ့သူေတြအေနနဲ႕လည္း အဲဒီဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေလးကို အလည္သြားခ်င္ရင္ သြားလို႕ရေအာင္ လိပ္စာေလးထည့္ေပးထားပါမယ္ေနာ္ .. မေ၀းေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ပန္းေရာင္စံုေတြ အျပိဳင္းအရိုင္း ဖူးပြင့္လန္းဆန္းလာေတာ့မယ္ဆိုတာကို ယံုၾကည္ေနပါတယ္ .. ျပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရႊ႕ႏုိင္ပါသည္ .. း))

*ေက်ာင္းရဲ႕ တည္ေနရာ - ရန္ကုန္တုိင္း၊ လိႈင္သာယာျမိဳ႕နယ္၊ အလယ္ရြာ (ေရႊျပည္သာတံတားအဆင္း)*

ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ ရွိၾကပါေစ း)

သၾကၤန္ ဒဏ္ရာ

မနက္ေစာေစာ လမ္းထဲက ကေလးေတြရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးစြာ ေအာ္ဟစ္ေနသံေၾကာင့္ သူမႏိုးသြားခဲ့တယ္ .. ညက အိပ္တာေနာက္က်ျပီး ကိုယ္ပူခ်င္တာေၾကာင့္ ေဆးၾကိဳေသာက္ျပီး ေဆးတန္းခုိးနဲ႕ သူမ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာပဲ ..

“ေဟ့ေကာင္ေတြ ျမန္ျမန္လာ ျမန္ျမန္လာ .. ဟိုမွာ ေရပက္ခံကား လာေနျပီ ..”

”ေဟးးးးးးးးးး ...............”

ပိေတာက္ရဲ႕ သင္းပ်ံ႕တဲ့ ရနံ႕နဲ႕ အတူ ကေလးေတြရဲ႕ ေရကစားေနသံေတြ က်မနားထဲ တိုး၀င္လို႕ လာတယ္ .. သူမ ခံစား ၾကည္ႏူးမိပါတယ္ ..

----------

ေရစိုခံမိတ္ကပ္ ေနေလာင္ကာကြယ္တဲ့ ခရင္ေတြ သူမ မွန္တင္ခုန္မွာ ပြထေနခဲ့တယ္ .. သၾကၤန္ကို ျမတ္ႏိုးသူ သၾကၤန္တြင္းကို ခံုမင္သူတေယာက္အေနနဲ႕ သၾကၤန္အတြက္ ၾကိဳတင္ရင္ခုန္သံေတြ ဖူးပြင့္လို႕ ..

မ်က္ႏွာနဲ႕ လည္ပင္းကို ေနေလာင္ခံ ေရစိုခံမိတ္ကပ္ ခရင္ေတြလိမ္းျပီး ဆံပင္ကို အက်စ္ အေသးေလးေတြကို အေျမွာင္းေလးေတြေပၚေအာင္ က်စ္ထားလိုက္တယ္ .. တီရွပ္အျဖဴေပၚမွာ အေဖ့ရဲ႕ ရွပ္အက်ၤ ီအနီကြက္ အပြၾကီးကို ထပ္၀တ္ရင္း အျဖဴဘက္ပါတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ မိုးျပာေရာင္အေဖ်ာ့ကို ဒီေန႕အတြက္ ေရြးခ်ယ္လုိက္တယ္ .. ဦးထုပ္အျဖဴရယ္ ေနကာမ်က္မွန္ရယ္ .. ဒီေလာက္ဆို သူမျပင္ဆင္မႈ ျပီးေျမာက္ခဲ့ျပီ .. မွန္ထဲက ျမင္ေနရတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ျပံဳးျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးစြာနဲ႕ အိမ္ေအာက္ထပ္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ လာအၾကိဳကို ေစာင့္ေနလုိက္တယ္ ..

တီ .. တီ .. တီ ..

“ေရပက္ခံကား လာျပီေဟ့ ..” “ေ၀းးးးး .. ”

“ရပ္ေပးလုိက္ ရပ္ေပးလုိက္ ကေလးေတြကို”

ေဟာ .. အဲဒါ သူ႕အသံေပါ့ .. သူမ အိမ္ေရွ႕ကိုသြား တံခါးဖြင့္ ထြက္လုိက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သူမကိုယ္ေပၚကို ေရေအးေအးေတြ ျဖတ္စီးဆင္းသြားခဲ့တယ္ ..

“အိုး .. ျမန္လုိက္တာ ေရာက္လာတာ .. ခုပဲအသံၾကားလို႕ ထြက္လာတာ ..”

“ေရာ့ .. ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သၾကၤန္ပါ ..” သူ႕အသံက ေႏြးေႏြးနဲ႕ လက္ထဲမွာေတာ့ ပန္းေတြ တေပြ႕တပိုက္ ..

----------

သူနဲ႕ သူမက သၾကၤန္ကို ခ်စ္တာခ်င္းတူ ရင္ခုန္တတ္တာခ်င္းတူညီစြာနဲ႕ သၾကၤန္မွာပဲ စတင္ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကတယ္ .. သူက ပိေတာက္ပန္းကိုလည္း ခ်စ္တတ္ေသးတယ္ .. သူ႕ခ်စ္သူကိုလည္း ႏွစ္တုိင္း ပိေတာက္ပန္းေပးျပီး ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ေရေလာင္းခ်င္ေသးတာတဲ့ေလ .. ခ်စ္သူသက္တမ္း ၃ႏွစ္မွာ မပ်က္မကြက္ရခဲ့တဲ့ ပိေတာက္ပန္းေတြနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ေမတၱာေရစင္ေတြ ဒီႏွစ္ဟာ ၄ႏွစ္ေျမာက္ေပါ့ .. ၅ႏွစ္ေျမာက္ သၾကၤန္ကစလို႕ ေနာက္ႏွစ္ေတြတုိင္းမွာေတာ့ သူက သူမကို ပိေတာက္ပန္းရနံ႕ေတြနဲ႕ ႏိုးထေစမယ္တဲ့ေလ .. သူမ ဘယ္ေလာက္ကံေကာင္းတဲ့ မိန္းကေလးပါလဲ ..


----------

ႏွစ္စဥ္တိုင္းလိုပဲ သၾကၤန္ဟာ သက္၀င္လာခဲ့ျပီ .. အရြယ္မ်ိဳးစံု အေရာင္အေသြးမ်ိဳးစံု .. သူမတို႕ သၾကၤန္ကားေလးလည္း တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ အင္းယားလမ္းေပၚကို ေရာက္လို႕လာခဲ့ျပီ ..

“သဲ .. ဖိုးေဇာ္တို႕ မ႑ပ္ေရာက္ရင္ ကိုယ္တို႕ေနခဲ့မလား ..”

“မေနေတာ့ပါဘူး .. သူတို႕က ျပႆနာက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္ ..”

“အိုေကဗ်ာ .. မီးသတ္ပိုက္လာျပီေဟ့ ..”

ေျပာလည္းေျပာ သူ႕အက်ၤ ီနဲ႕ သူမမ်က္ႏွာကိုကြယ္ထားျပီး သူမကေတာ့ သူ႕ရင္ခြင္ထဲ လံုျခံဳလို႕ .. ၾကားျဖစ္ေအာင္ၾကားလုိက္ပါေသးတယ္ .. သူ႕ရဲ႕ ရင္ခုန္သံကို ..

----------

ေနတျဖည္းျဖည္းျမင့္လာသလို ထမင္းစားခ်ိန္လည္း နီးလာလို႕ တခ်ိဳ႕မ႑ပ္ေတြလည္း နားကုန္ၾကျပီ ..

“ကိုထက္ .. ဖိုးေဇာ္က သူတို႕ မ႑ပ္မွာ ထမင္းလာစားဖို႕ ေခၚထားတယ္ .. အဲကိုပဲသြားလုိက္မလား ထမင္းစားခ်ိန္လည္းေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့ ..”

သူ႕ သူငယ္ခ်င္း ထြန္းထြန္းအေမးကို ခ်က္ခ်င္းမေျဖပဲ သူမဘက္ၾကည့္ရင္း ဘယ္လိုလဲ ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႕ ေမးထိုးျပတယ္ .. ဒီေတာ့ သူမကလည္း ေခါင္းညိမ့္ျပရံုသာ ..

ဖိုးေဇာ္တို႕ မ႑ပ္ေရာက္ေတာ့ ထမင္းထုပ္ကိုယ္စီနဲ႕ အနားယူေနၾကတာကိုေတြ႕တယ္ .. သူမတို႕ ကားေပၚက သူငယ္ခ်င္းအဖြဲ႕အတြက္လည္း ဒံေပါက္တေယာက္တထုပ္နဲ႕ .. ဒီလိုနဲ႕ သူတို႕အားလံုး ေရစိမ္ဒံေပါက္နဲ႕ ေန႕လည္စာ ျပီးလုိက္ၾကတယ္ .. သူတို႕ သူငယ္ခ်င္းတစု နားေနတုန္း ..

“ကိုထက္ ကိုထက္ .. လာပါဦး .. ဟိုမွာ ငေဇာ္ ျပႆနာတက္ေနတယ္ ..”

သူငယ္ခ်င္းတုိင္းရဲ႕ ျပႆနာတုိင္းမွာ ၀င္ကူတတ္လြန္းတဲ့ သူ႕ကို စိုးရိမ္တၾကီးၾကည့္မိေတာ့ ခပ္သာသာပဲ ျပံဳးျပျပန္တယ္ .. သူ႕ သူငယ္ခ်င္းဘက္လွည့္ျပီး ..

“ဘာလို႕လဲကြ ..”

“ဟိုဘက္မ႑ပ္က ငနဲေတြကြာ .. ငါတို႕ဘက္က အလန္းေလးေတြကို လာေၾကာင္ျပီး ရိသဲ့သဲ့လုပ္ .. သူတို႕ၾကည္ေနတုန္းေတာ့ မသိရဘူး .. ခုျပႆနာတက္မွ .. ျပီးေတာ့ အားလံုး ကလည္း ေသြးရဲေနတယ္ေလ .. တထစ္ရွိ ဖဲ့ခ်င္ ခ်ခ်င္ေနတဲ့အခ်ိန္ .. လာပါကြာ .. မင္းကူမွျဖစ္မွာ ..”

“ေအးပါကြာ .. ငါလုိက္ခဲ့မယ္ .. တကယ့္ျပႆနာေကာင္ေတြ ..” ေျပာလည္းေျပာ ထဖို႕ျပင္ရင္း ..

“သဲ စိတ္မပူနဲ႕ေနာ္ .. ကို ခဏလုိက္သြားမယ္ .. ဒီမွာပဲေစာင့္ေန ..”

“သဲ လိုက္မယ္ ..”

“အာ .. မလုိက္ပါနဲ႕ .. ဟိုက အကုန္မူးရူးေနတာ .. ကိုယ္ကသြားထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းေျပာဆိုရမွာေလ ..”

“မူးရူးေနတဲ့လူေတြနဲ႕မို႕ စိတ္ပူတာေလ ..”

“ေၾသာ္ .. ကို တေယာက္တည္းမွမဟုတ္ပဲ .. တျခားေဘးနားမွာလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတာပဲ .. ေျပေျပ လည္လည္ ေျဖရွင္းလုိက္ရင္ ျပီးသြားမွာပါ .. စိတ္မပူနဲ႕ .. သဲပါမွ သဲကို ျပန္ပူေနရဦးမယ္ .. လိမၼာတယ္ .. ဒီကေနပဲ ေစာင့္ .. ေဆြေဆြတို႕လည္း ရွိေနတာပဲဟာ .. ေနာ္ ..”

“ဂရုစိုက္ေနာ္ .. ျမန္ျမန္ျပန္လာ ..”

“အင္းပါ ..” သူကေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း ခပ္ေအးေအး ခပ္ျပံဳးျပံဳးသာ ..

ျပႆနာျဖစ္ေနရာကို လွမ္းၾကည့္မိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေရခ်ိန္ကိုက္ေနပံုရတဲ့ ေကာင္ေလး ၁ေယာက္နဲ႕ ေကာင္မေလး၁ေယာက္ ျပီးေတာ့ ဖိုးေဇာ္ .. ၾကည့္ရတာေတာ့ သံုးပြင့္ဆုိင္ပံုစံ .. ကိုထက္တို႕ အနား ေရာက္သြားခ်ိန္  ေျပာေန ဆိုေနရင္း တြန္းလား ထိုးလားျဖစ္ လာျပီး ေကာင္မေလး က ေကာင္ေလး ကို လွမ္းရိုက္လုိက္တာ ျမင္လုိက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ပြဲက ပိုၾကမ္းသြားျပီ .. ဟိုဘက္ မ႑ပ္က လံုျခံဳေရးေတြပါ ေရာက္လာျပီး ၀ိုင္းဆြဲတာ ျမင္လုိက္ရသည္ .. ဒီလိုနဲ႕ ပြဲကျပီးသြားျပီး လူေတြလည္း ရွဲသြားခဲ့ျပီ ..

“ဟူး .. ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ..” တခါတေလေတာ့လည္း စဥ္းစားမိသည္ .. သၾကၤန္ဆိုတာ ဟိုးအရင္ႏွစ္မ်ားစြာတည္းက လြတ္လပ္စြာ ေပ်ာ္ပါးခြင့္ ရွိသည္မွန္ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ လြတ္လပ္စြာ ရမ္းကားခြင့္ပါ ရွိေနၾကျပီလား .. သူမ နားမလည္ႏုိင္ပါ .. သို႕ေသာ္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ျမင္ေတြ႕ ၾကားသိေနရေသာ ျမင္ကြင္းမ်ား သတင္းမ်ားက သက္ေသခံေနခဲ့သည္ .. သူမတို႕ ခ်စ္ေသာ သၾကၤန္သည္ ျငိမ္းေအးျခင္း ကင္း၍ ပူေလာင္ညစ္ေထးလာေနသည္ ..

သူမအေတြး မဆံုးခင္ ..

“သဲ .. လာ သြားၾကမယ္ ကားဆီကို .. ဖိုးေဇာ္ပါ ေခၚလာခဲ့တယ္ .. ဒီေကာင္ မ႑ပ္ထဲ ထပ္ရွိေနရင္ ထပ္ျငိေနမွာစိုးလို႕ ..”

သူကမ္းေပးတဲ့လက္ကို အသာဆြဲထူထရင္း စိတ္ကေတာ့ သိပ္မၾကည္ခ်င္ .. ဖိုးေဇာ္ဆိုတာ ျပႆနာ အလြန္ရွာတတ္ေသာသူ .. မမူးပဲေတာင္ တထစ္ရွိ စိတ္တိုျပီး ရန္လိုေနေသာ သူ .. ခုခ်ိန္ ေရခ်ိန္မွန္ေနတာနဲ႕ေတာ့ .. သူမ သက္ျပင္းပူေတြသာ မႈတ္ထုတ္ရင္း ..

မ႑ပ္ေတြ ေရစပက္ေနျပီ .. သူမတို႕ကားေလးလည္း နားေနရာက တေရြ႕ေရြ႕ထြက္လာရင္း ..

တီ .. တီ .. တီ ..

“ဟာ .. ဘယ္လိုေကာင္ေတြလဲကြာ .. ဒီေလာက္လမ္းရႈပ္ေနတာကို အတင္း လမ္းလာေတာင္း ေနေသးတယ္ .. လံုး၀ဖယ္မေပးနဲ႕ ..”

တီ .. တီ .. တီ .. တီ .. တီ .. တီ ..

ဟြန္းဆက္တုိက္တီးရင္း သူမတို႕ ကားေဘးက အတင္းကပ္ေက်ာ္တက္လာတဲ့ကား ..

ဂ်ိန္း ...

“ဟာ ျငိျပီ .. !@#$%^&*(!@#$%^&*”

ဟိုဘက္ကားေပၚကို ၾကည့္ေတာ့ ခုနက ျငိထားတဲ့ ေကာင္ေလး .. တားဆီးဖို႕ မမွီလုိက္ခင္ လမ္းမေပၚေရာက္သြားတာက ဖိုးေဇာ္ .. ဟိုဘက္ကားေပၚက တစီးလံုးေယာက်ၤားေလးေတြ တုတ္ေတြကိုင္ျပီး ဆင္းလာတာျမင္ရခ်ိန္ သူမ မ်က္လံုးေတြ ျပာတက္သြားခဲ့သည္ .. ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူမတုိ႕ ကားေပၚက ေယာက်ၤားေလးေတြလည္း ဆင္းသြားကုန္ျပီး ေျဖရွင္းတဲ့လူက ရွင္း ျဖန္ေျဖတဲ့ လူက ျဖန္ေျဖေနစဥ္ ခဏတြင္းမွာပဲ ..

ခြပ္ ..

အသံနဲ႕ အတူ ေသြးေတြ ျဖာခနဲ .. ဆက္တုိက္ ရိုက္သံ ႏွက္သံ ေအာ္သံ ဆဲသံ .. ဖိုးေဇာ္ လမ္းမေပၚ ေခြခနဲ လဲသြားျပီး ေနာက္ထပ္ လဲက်သြားသူက သူ .. ေရေတြဟာ ေသြးေတြနဲ႕ ေရာျပီး စီးဆင္းသြားေတာ့တယ္ .. သူမ ေျပးဆင္းသြားျပီး လဲက်ေနတဲ့ သူ႕အေပၚ အုပ္မိုးလိုက္ခ်ိန္ ..

ခြပ္ ..

အသံနဲ႕ အတူ သူမ ကမၻာ ေမွာင္အတိ ဖံုးလႊမ္းသြားေတာ့တယ္ ..

----------

သတိရလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခါင္းက တဆစ္ဆစ္ .. မ်က္လံုးကို အားယူဖြင့္လုိက္ေတာ့ အနားမွာ စိုးရိမ္ၾကီးစြာ ေစာင့္ေနတဲ့ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ .. ေမေမ့ မ်က္၀န္းေတြက ငိုထားတာ သိသာေနတယ္ ..

“သမီးေလး .. သတိရျပီလား .. ျဖစ္မွျဖစ္ရေလကြယ္ .. မေသေကာင္း မေပ်ာက္ေကာင္း ..”

“ေမေမ .. ကိုထက္ ကိုထက္ေရာ .. ဖိုးေဇာ္ေရာ ..”

ေဖေဖက မ်က္ႏွာလႊဲသြားခဲ့တယ္ .. ေမေမ့မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ၾကည္ေတြ ျပည့္လာျပီး ..

“သမီး စိတ္ေအးေအးထားေနာ္ .. သား ကိုထက္ ဓါးထိုးခံရလို႕ ခု ေအာ္ပေရးရွင္းခန္းထဲက ထြက္မလာေသးဘူး သမီး .. ဖိုးေဇာ္ကေတာ့ မေန႕ညကပဲ ဆံုးသြားရွာတယ္ ..”

သူမ မ်က္၀န္းေတြ မ်က္ရည္ၾကည္ေတြနဲ႕ မႈန္၀ါးသြားခဲ့တယ္ ..

----------

စိတ္ကူးနဲ႕ အတိတ္ရဲ႕  ပံုရိပ္ေတြက ခြာလို႕ သူမ ၀န္းေတြကို စံုမိွတ္လုိက္တယ္ .. တခ်ိန္တည္းမွာပဲ မ်က္ရည္တေပါက္ လိမ့္ဆင္းသြားတယ္ ..

ရနံ႕တခု သူမအာရံုထဲ တိုး၀င္လာခဲ့တယ္ .. ပိေတာက္ .. သူနဲ႕ သူမတို႕ရဲ႕ ရင္ထဲက သစၥာပန္း ..

မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္မိေတာ့ .. နဂိုအျပံဳးခံနဲ႕ သူ႕မ်က္ႏွာ .. ေႏြးေထြးၾကည္စင္လွ်က္ ..

“သဲ ႏိုးျပီလား .. ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သၾကၤန္အခါပါ ..” ေျပာရင္း ပန္းတေပြ႕တပိုက္ကို ကမ္းေပးတယ္ ..

“ေဆြေဆြတို႕ သၾကၤန္လည္မယ္တဲ့ .. ညက ဖုန္းဆက္ေသးတယ္ .. သဲ လုိက္ခ်င္လား ..”

“ဟင့္အင္း .. မသြားဘူး .. သဲ သၾကၤန္ကို ေၾကာက္ေနတယ္ .. အရင္ႏွစ္ကလို အျဖစ္မ်ိဳး ျမင္ကြင္းမ်ိဳး ထပ္ျမင္ရရင္ ရူးသြားလိမ့္မယ္ထင္တယ္ .. ကို႕ကို ဆံုးရံႈးရေတာ့မလားဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳး ခံစားခ်က္မ်ိဳး ထပ္အျဖစ္မခံႏုိင္ေတာ့ဘူး .. သၾကၤန္ကို ေ၀းေ၀းကပဲ ခ်စ္ေတာ့မယ္ ..” ေျပာရင္း သူ႕ရင္ခြင္ထဲ တိုး၀င္မိတယ္ .. သူကလည္း တျပန္ တင္းက်ပ္စြာ ေပြ႕ဖက္ရင္း ..

“ေအးကြာ .. လွပတဲ့ သၾကၤန္ဟာ တခ်ိဳ႕ေတြေၾကာင့္ ရိုင္းစိုင္းအက်ည္းတန္ေနတယ္ .. ကို တို႕ သၾကၤန္ကို ခပ္ခြာခြာကပဲ ခ်စ္ၾကမယ္ .. ကဲ ေရမိုးခ်ိဳး .. ျပီးရင္ မွန္အလံုပိတ္ျပီး ျမိဳ႕တပတ္ သၾကၤန္ျမင္ကြင္းေတြ လုိက္ၾကည့္စို႕ ..”

“အင္း .. ကိုကလည္းေနာ္ မခ်စ္ပဲလဲ မေနႏုိင္ဘူး ..” သူမ ခပ္ေသာေသာေလး ေျပာမိေတာ့ ..

“ခ်စ္တာေတာ့ ခ်စ္တယ္ .. ျမင္ေနရရံုနဲ႕ ေက်နပ္တယ္ေလ .. ဟဲဟဲ .. ကိုယ့္ဗိုက္ ေနာက္ထပ္အေပါက္ တေပါက္တိုးမွာလည္း ေၾကာက္တယ္ .. ဟားဟား ..”

သူနဲ႕ သူမ သၾကၤန္ကို ခ်စ္တတ္ ျမတ္ႏိုးတတ္တာျခင္း တူညီတယ္ ..
သၾကၤန္ကာလတြင္း ေသရည္ေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာတတ္တဲ့ ရန္ပြဲေတြကို ေၾကာက္ရြံ႕တာျခင္း တူညီတယ္ ..
သူနဲ႕ သူမ သၾကၤန္ကို မခ်စ္ပဲ မေနႏုိင္တာခ်င္းလည္း တူညီတယ္ ..
သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေတြဟာလည္းပဲ တူညီစြာ တည္ရွိေနတယ္ ..

ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သၾကၤန္အခါပါ .. း)

သဲပံုေစတီပြဲ-စင္ကာပူ (၁၀-၃-၂၀၁၂)

စာမေရးျဖစ္လို႕ ပံုေလးေတြနဲ႕ မ်က္ႏွာလုပ္တာပါ :D

၁၀ရက္ ၃လ ၂၀၁၂ က စင္ကူပူ East Coast ကမ္းေျခမွာ က်င္းပသြားတဲ့သဲပံုေစတီပြဲပါ .. အဲဒီရက္မတုိင္ခင္ ၉ရက္ေန႕ကလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕သြားျပီး သဲသယ္ ေရသယ္ လုပ္အားေပးခဲ့ပါေသးတယ္ .. :D

ညေနေစာင္း

ေစတီအနီးနားက ကိုယ္စီအဖြဲ႕ေတြ

ေကာင္းကင္ရယ္ တိမ္ရယ္ ကမ္းေျခရယ္

ေစတီကို အေခ်ာသပ္ေနတုန္း

ခ်စ္စရာေလးေတြေနာ္ .. း)

ပြဲ စလုစခင္

ကေလးေတြ ေစတီကို ဘုရားစာရြတ္ရင္း ၃ပတ္ ပတ္ၾကပါတယ္ ..

ပြဲစျပီ

သူငယ္ခ်င္းေတြ ပန္းနဲ႕ ပံုေဖာ္ထားတဲ့ ေစတီ အေျခက ေစတီပံု

ေန၀င္လုျပီ

စာမေရးျဖစ္လို႕ ပံုေလးေတြနဲ႕ မ်က္ႏွာလုပ္လုိက္ပါတယ္ .. း)))

ကဗ်ာ

ဆံစမွစ
စိမ့္စိမ့္ၾကည့္ကာ
ခ်စ္ေနေတာ့လည္း ကဗ်ာ

လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြး
ေႏြေတးသီရာ
ဥၾသကလည္း ကဗ်ာ

ညိဳ႕ညိဳ႕မိႈင္းမိႈင္း
မိုးသားသြားရာ
တိမ္ဆန္တာလည္း ကဗ်ာ

ငိုေၾကြးျမည္တမ္း
စိတ္စြဲလန္းကာ
အိပ္မက္ရာလည္း ကဗ်ာ

ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္လန္း
ဘ၀င္ပန္းတို႕
ပြင့္လန္းရာလည္း ကဗ်ာ

အသိဥာဏ္လင္း
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းတို႕
ေပးစြမ္းရာလည္း ကဗ်ာ

ႏွလံုးသားျဖင့္ ခံစားေစ

တခန္းလံုးလည္း ႏွံေနျပီ .. မနက္က ဖတ္လက္စ စာအုပ္ စားပြဲေပၚမွာတင္ထားခဲ့တာ ခု ဘယ္လိုမွ ရွာမရေတာ့ .. ရွာမရတဲ့အဆံုး ေကာ္ဖီအရင္ေဖ်ာ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ကို ထြက္လာလုိက္တယ္ .. ကံမ်ားဆိုးခ်င္ေတာ့ က်မေသာက္ေနက် ေကာ္ဖီခြက္ပါ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္လို႕ .. အဲလိုဆိုေတာ့ က်မရဲ႕ ေဒါသဒီဂရီလည္း တရိပ္ရိပ္ တက္လို႕ ေနျပီေပါ့ .. ဇိုးဇိုးဇတ္ဇတ္အက်င့္ ရွိတဲ့အတိုင္း အငယ္မ အခန္းဘက္ကို ေျခဦးလွည့္လုိက္တယ္ .. တံခါးကိုဖြင့္လုိက္ေတာ့ အငယ္မက ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ .. ေဘးနားမွာေတာ့ ေတြ႕ပါျပီ .. က်မရဲ႕ စာအုပ္ .. ၾကမ္းျပင္ေပၚက်ေတာ့ က်မေသာက္ေနက် က်မရဲ႕ ေကာ္ဖီခြက္ ..

“ဗုန္း ..”

စိတ္တိုတိုနဲ႕ စာအုပ္ကိုကိုင္ျပီး စားပြဲေပၚပိတ္ရိုက္ပစ္လုိက္တယ္ .. အငယ္မက မ်က္စိေပကလပ္ ေပကလပ္နဲ႕ ၾကည့္လို႕ ..

“နင့္ကို ငါ ဘာေျပာထားလဲ .. ငါ့ပစၥည္းေတြ ကိုင္တာမၾကိဳက္ဘူး ေျပာတာလဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ရွိေနျပီ .. ငါ့ပစၥည္းမွ နင္ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္တယ္ ဟုတ္လား .. ကင္းကင္းကို မေနႏုိင္ဘူး .. စည္းကမ္းကလည္း မရွိ .. ငါ့ခြက္ကို သံုးလည္းသံုးေသးတယ္ .. ၾကမ္းေပၚခ်ထားရလား .. ေတာက္ ..”

က်မအသံၾကားလို႕ မမၾကီးက အခန္းထဲ အေျပးတပိုင္း၀င္လာခဲ့တယ္ ..

“ဟဲ့ .. ေအာ္ .. ဘယ္လိုျဖစ္ၾကတာလဲ နင္တို႕ဟာကလည္း လူၾကားမေကာင္း သူၾကားမေကာင္း .. မိန္းကေလးတန္မယ့္ ေအာ္ေနရလား .. ေတာက္ကလည္း ေခါက္လုိက္ေသးတယ္ .. အလတ္မေနာ္ ..”

“ေအး မၾကီး နင္ကငါ့ပဲ အျပစ္ေျပာ .. ငါ ငါ့ပစၥည္း သူမ်ားကိုင္တာ သံုးတာမၾကိဳက္ဘူး အၾကိမ္ၾကိမ္ေျပာတယ္ .. အငယ္မ အျမဲတမ္းယူသံုးတယ္ .. ျပီးက် စည္းကမ္းက မရွိဘူး .. ေျပာေတာ့ ေျပာတဲ့လူအျပစ္ျဖစ္ေရာ .. ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ ..”

ေမေမပါ ေရာက္လာျပီး ..

“သမီးလတ္ရယ္ .. အငယ္ေလးက မသိလို႕ယူတာပဲ .. သူက ငယ္ေသးေတာ့ ဘယ္သိပ္နားလည္ပါ့မလဲ .. ညီအစ္မခ်င္းခ်င္းပဲဟာကို ဒီတဗိုက္ထဲက ထြက္လာျပီးေတာ့ .. ကဲကဲ အငယ္ေလး မလတ္ခြက္ကို ျပန္သြားေဆးေပးလုိက္ ..”

“မလိုဘူး မေဆးနဲ႕ နင္ေဆးလည္း ျဖစ္သလိုေဆးျပီး ဂ်ီးေခ်ာင္းက ဒီတုိင္း .. ေနာက္ ငါ့ခြက္ယူသံုးမယ္မၾကံနဲ႕ .. မၾကိဳက္ပါဘူး အတန္တန္ေျပာထားရက္နဲ႕ ..”

ဒီလိုပါပဲ .. အလတ္ဆိုတဲ့အတုိင္း က်မက အလယ္မွာ လတ္ေနတာပဲ မ်ားတယ္ .. အေမက မၾကီးကို သမီးၾကီးမို႕ အားကိုးသလို အငယ္မက်ေတာ့ အငယ္ဆံုးေလးဆိုျပီး ေတာ္ရံုမေျပာ အလိုလုိက္တယ္ .. ေတာ္ပါျပီ .. ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ပဲ စိတ္ကုန္ပါတယ္ ..

စိတ္ရႈပ္ေထြးစြာနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြအိမ္သြားမယ္ စိတ္ကူးျပီး လမ္းထြက္လာလုိက္တယ္ .. ကံမေကာင္းဘူးဆို ဆက္တုိက္ဆိုတာ က်မအတြက္ေတာ့ အမွန္ပဲ .. သူငယ္ခ်င္းအိမ္သြားေတာ့ ဒင္းက မရွိဘူး ျမိဳ႕ထဲသြားတယ္တဲ့ .. (စိတ္ရႈပ္ပါတယ္ကြာ)

စာအုပ္အငွားဆုိင္ဖက္သြားရင္း အသုပ္စံုဆုိင္ေတြ႕ေတာ့ က်မ၀င္ထုိင္ျပီး အစံုသုပ္တပြဲမွာလုိက္တယ္ ..

“အစ္မၾကီး .. မုန္႕ဖိုး ..”

အသံၾကားရာ လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ညစ္တီးညစ္ပတ္ စုတ္တီးစုတ္ဖတ္ ေကာင္ေလးတေယာက္ .. အသက္ကေတာ့ ၁၁ႏွစ္ ၁၂ႏွစ္ေလာက္ထင္မိရဲ႕ .. ေက်ာင္းစိမ္းအျဖဴက ညစ္ေထးေနတယ္ .. ေဘာင္းဘီအအကြက္ကလည္း ဂ်ီးအထပ္ထပ္နဲ႕ .. ဆံပင္ကို ၾကည့္ေတာ့ ဖုန္အလိမ္းလိမ္းနဲ႕ အေရာင္ကိုက ဖုန္ေရာင္ထေနခဲ့တယ္ .. ေျခေထာက္မွာစီးထားတဲ့ ဖိနပ္က လူၾကီးဆုိက္ စင္ၾကယ္ဖိနပ္ကိုမွ ဖင္က ျပတ္ထြက္ေနတယ္ .. ခႏၶာကိုယ္မွာ ဂ်ီးလက္ေလးသစ္နဲ႕ .. ျဖန္႕ထားတဲ့လက္ကို ၾကည့္မိေတာ့ လက္သည္းေတြရွည္ေနသလို လက္သည္းၾကားမွာလည္း ဂ်ီးေတြ မဲညစ္လို႕ .. ကိုယ္နံ႕ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ကလည္း ရေသးတယ္ ..

စိတ္ရႈပ္ေနတဲ့သူကိုမွ အလုိက္ကန္းဆိုးမသိ မုန္႕ဖိုးလာေတာင္းေနတဲ့ေကာင္ေလးကိုၾကည့္ရင္း သူ႕ကိုယ့္က အနံ႕ေၾကာင့္လည္းပါမယ္ .. က်မေခါင္းေတြကိုက္တက္လာတယ္ ..

“မရွိဘူး မရွိဘူး သြား”

ေျပာလုိက္တာေတာင္ ေပကပ္ကပ္ ဆက္ရပ္ေနေသးတယ္ ..

“အစ္မၾကီး .. မုန္႕ဖိုးေပး” “အစ္မၾကီး မုန္႕ဖိုးေပး”

ဆက္တုိက္ဆိုသလို ေရရြတ္ေနတဲ့ေကာင္ေလးကို ၾကည့္ရင္း ..

“ဟဲ့ .. နင့္ကို မရွိဘူးလို႕ ေျပာေနတယ္ .. သြားေတာ့ ..”

ေလသံမာမာေျပာလဲ ေကာင္ေလးက မသြားေသး ..

“ဟဲ့ .. ေျပာေနတာ နားမလည္ဘူးလား .. ေကာင္းေကာင္းေျပာေနတယ္ .. သြားေတာ့သြား ..”

မွာထားတဲ့အသုပ္လာခ်ရင္း ဆုိင္ရွင္ကပါ ..

“ေကာင္ေလး .. ေစ်း၀ယ္ကို စိတ္ညစ္ေအာင္ .. သြားေတာ့သြားသြား .. ေရာ့ .. ဒီမွာ အေၾကာ္ ယူသြား .. ေနာက္ လာလာမရႈပ္စမ္းနဲ႕ ..”

ဆိုင္ရွင္က ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ ဆုိင္မွာရွိေနတဲ့ ပဲေၾကာ္တခု ေပးလုိက္တယ္ .. ဆက္ျပီး ..

“ဒီလိုပဲ ညီမရယ္ .. ဘယ္က ဘယ္လို ကေလးေတြ ေရာက္ေရာက္လာတယ္ မသိဘူး .. ေစ်း၀ယ္ေတြေတာ့ အေႏွာင့္ယွက္ျဖစ္တာ အမွန္ပဲ .. သနားေတာ့လည္း သနားစရာပါ ..”

ဆုိင္ရွင္အစ္မက ညည္းညဴသလို တေယာက္တည္းစကားေျပာသလိုနဲ႕ ညည္းေျပာေလးေျပာသြားခဲ့တယ္ .. က်မလည္း စားေနရင္း ကေလးရဲ႕ လက္ၾကားက ဂ်ီးေခ်ာင္းနဲ႕ တကုိယ္လံုးေပေရေနတဲ့ပံုေရာ သူ႕အနံ႕ခ်ဥ္စူးစူးေရာေၾကာင့္ သိပ္မ်ားမ်ားမစားႏုိင္ပဲ ပိုက္ဆံရွင္းျပီး ထြက္ခဲ့လိုက္တယ္ .. ဆိုင္ကိုေက်ာ္ျပီး ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားတေနရာ အေရာက္မွာ ..

ဘုတ္ .. အင့္ ..

“၀ါးးးးးးးးးးးးးးး”

က်မကို ကေလးတေယာက္ အေျပးလာတုိက္လိုက္ျပီး  သူ႕အရွိန္နဲ႕သူ ပစ္လဲသြားခဲ့တယ္ .. တျပိဳင္နက္ထဲ ကေလးရဲ႕ ငိုသံစူးစူးပါေပၚထြက္လာခဲ့တယ္ ..

“ဟာ .. ငါဒီေန႕ ေတာ္ေတာ္ကံဆိုးတာပဲ .. ဘယ္လိုကေလးေတြလဲမသိဘူး .. ဟူးးး”

လဲက်သြားတဲ့ ကေလးကို ထူေပးမယ္စိတ္ကူးေပမယ့္ ညစ္ပတ္ေနတဲ့ သ႑ာန္ေၾကာင့္ က်မ တြန္႕ဆုတ္ေနမိတယ္ .. အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ

“ညီမေလး ညီမေလး ..” အသံနဲ႕ အတူ ကေလးတေယာက္ တဲအိမ္ေလးထဲက ေျပးထြက္လာတယ္ .. တဲအိမ္လို႕သာ အလြယ္ေခၚလုိက္ရတာ .. တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားနားမွာ တာလဘတ္စနဲ႕ ဟိုဘက္ဒီဘက္ မိုးကာေအာင္သိုင္းထားထဲ့ အသိုက္အျမံဳေလး တခုသာ .. ထြက္လာတဲ့ ကေလးကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ခုနက ဂ်ီးလက္ေလးသစ္နဲ႕ ကေလး .. သူ႕ ညီမေလးဆိုတဲ့ ကေလးေလးကို ေကာက္ခ်ီျပီး သူ႕တဲအိမ္ေလးရွိတဲ့ေနရာကိုထြက္သြားလုိက္တယ္ ..

“ဟူး .....”

သက္ျပင္းခ်ရင္း ေျခလွမ္းမယ္အလုပ္ ..

“ဟိဟိဟိ .. ခစ္ခစ္ခစ္ ..”

ရီသံၾကားလို႕ ၾကည့္မိေတာ့ အေစာက အာျပဲနဲ႕ ငိုတဲ့ကေလးေလး .. သူ႕အကို ေကာင္ေလးက ေျပာင္လုိက္ ေနာက္လုိက္နဲ႕ ေရွ႕မွာလုပ္ျပေတာ့ ညီမေလးလုပ္သူက တခစ္ခစ္ .. သတိထားၾကည့္လုိက္မိေတာ့ ေကာင္ေလးလက္ထဲမွာ ခုနက ဆုိင္ရွင္ေပးလုိက္တဲ့ ပဲေၾကာ္ကို ကိုင္လုိ႕ တဂၽြတ္ဂၽြတ္၀ါးဟန္လုပ္ျပတယ္ .. သူ႕ညီမေလးက လုိက္လု .. သူက မေပးဘူး စားပလုိက္ျပီ ကုန္သြားျပီဆိုတဲ့ပံုလုပ္ျပလိုက္ .. ၀ွက္လုိက္ ျပန္ျပလုိက္ ျပန္ကိုက္စားျပလုိက္ .. ပဲေၾကာ္ကို ေအာက္ခ်လုိက္ .. သူ႕ညီမေလးရဲ႕ ေပေရေနတဲ့ ႏွပ္ေတြသုပ္ေပးလုိက္ .. တကုိယ္ထဲ ေဖ်ာ္ေျဖလို႕ .. အဲဒီအခ်ိန္မွာ ..

“ေ၀းးး မမျပန္လာျပီကြ” လို႕ ေကာင္ေလးက လက္ခုပ္တီးျပီး ေအာ္လုိက္တယ္ .. ညီမေလးက လွည့္ၾကည့္ျပီး လက္ခုပ္လုိက္တီးရင္း ေဟးးးး လို႕ ေအာ္ျပန္တယ္ ..

သူတို႕ၾကည့္တဲ့ေနရာကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အသက္ ၁၃ ၁၄ႏွစ္ေလာက္အရြယ္ မိန္းကေလးတေယာက္ .. သူ႕လက္ထဲမွာ အထုပ္တထုပ္ .. လက္ထဲက အထုပ္ေလးကိုျပျပီး အဲဒီမိန္းကေလးက တဲထဲ၀င္သြားခဲ့့တယ္ .. ျပီးေတာ့ ညစ္စုတ္စုတ္မ်က္ႏွာေလးေတြကို ေမႊးေမႊးေပးလုိက္ေသးတယ္ .. အနည္းငယ္ သံဂ်ီးကိုက္ေနတဲ့ ေၾကြရည္သုတ္ ပန္းကန္ေလးထဲ အထုပ္ေလးကို ျဖည္ထည့္လုိက္ေတာ့ အထုပ္ေလးထဲက ထမင္းရယ္ ဟင္းေပါင္းစံုရယ္ ေရာထည့္ထားတာေတြ ထြက္က်လာခဲ့တယ္ .. ေကာင္ေလးကလည္း သူရထားတဲ့အေၾကာ္ေလးကို ထမင္းပံုေလးေပၚတင္လုိက္တယ္ .. ျပီးေတာ့ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ျပံဳးရင္းသူ႕အစ္မကို တလွည့္ သူ႕ ညီမေလးကို တလွည့္ ၾကည့္ေနတယ္ .. အစ္မၾကီးလုပ္သူက ထမင္းတလုတ္ လုပ္လုိက္ .. ေမာင္ကိုခြံ႕လုိက္ ေနာက္တလုတ္ လုပ္လုိက္ ညီမေလးကို ခြံ႕လုိက္ တလွည့္စီလုပ္ေနေတာ့ ေကာင္ေလးက သူ႕အလွည့္အခြံမွာ သူ႕အစ္မလက္ကို ကိုင္ျပီး အစ္မဖက္လွည့္ စားခုိင္းတယ္ .. ရီလုိက္ ေမာလုိက္ စလုိက္ ေနာက္လုိက္ .. ေမာင္ႏွမေတြရဲ႕ ထမင္း၀ိုင္း ..

က်မ ၾကည့္ေနရင္းကို မ်က္၀န္းေတြ ရီေ၀လာခဲ့တယ္ .. ပါးျပင္က စိုစြတ္မႈကို သတိထားမိေတာ့ .. ဟုတ္တယ္ .. က်မ မ်က္ရည္ေတြက်ေနခဲ့တယ္ .. ဒီမ်က္ရည္က ကေလးအေပၚကို ေမာက္မာလုိက္တဲ့ အတြက္လည္း ျဖစ္တယ္ .. ကိုယ့္ အစ္မ ညီမအေပၚ အျပစ္ျမင္စိတ္ေတြအတြက္လည္း ျဖစ္တယ္ .. ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ ေျခာက္ေသြ႕ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္အတြက္လည္း ျဖစ္တယ္ .. အဲဒီမ်က္ရည္ၾကားကမွ ၾကည္ႏူးမိတဲ့ ပီတိျဖစ္မိတဲ့ အျပံဳးကလည္း ခိုတြဲေနခဲ့တယ္ ..

ထမင္း၀ိုင္းက ေကာင္ေလးက က်မသူတို႕ကို ၾကည့္ေနမွန္း ေတြ႕သြားခဲ့တယ္ .. စားေနတဲ့ထမင္းလုတ္ကေန ႏႈတ္ခမ္းအျပင္ကိုေပျပီး ကပ္သြားတဲ့ ထမင္းေစ့ေလးကို လက္တဖက္နဲ႕သပ္တင္ရင္း က်န္တဲ့လက္တဖက္က က်မကို လက္လွမ္းျပေနတယ္ .. က်မလည္း ၾကည္လင္စြာ ျပံဳးျပရင္း လက္ျပန္ျပလုိက္မိတယ္ ..

တဆက္တည္း က်မေျခလွမ္းေတြ အိမ္ဖက္ သြက္သြက္ လွမ္းသြားလုိက္ေတာ့တယ္ ..

စကားေျပာေသာ ......

တိမ္ေတြရဲ႕ အေရာင္ဆင္းကို ၾကည့္ျပီး မိုးသားအသြားအလာကို သိႏုိင္တယ္

ေကာင္းကင္ရဲ႕ ၾကည္လင္မႈကိုလုိက္ျပီး ရာသီဥတုအေျခအေနကို သိႏုိင္တယ္ 

လူေတြရဲ႕ စကားကိုလုိက္ျပီး ဒီလူရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကို ခန္႕မွန္းရႏိုင္တယ္

ဒီလူရဲ႕ မ်က္၀န္းကို ၾကည့္ျပီး ရိုးသားမႈကို အတုိင္းတာ တခုထိ ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္တယ္ 

မ်က္၀န္းဟာ စိတ္ရဲ႕ တံခါးေပါက္မို႕ စိတ္ေတြရွင္းလင္းေၾကာင္း မ်က္၀န္းနဲ႕ သက္ေသခံလုိက္ပါ

အကယ္၍မ်ား မ်က္၀န္းေတြ မၾကည္လင္ေနခဲ့ရင္ မ်က္လံုးေတြ အသာမွိတ္  တိတ္တိတ္ေလးသာ ေနေနလုိက္ပါ ..

အလြဲမ်ားနဲ႕ အသက္မ၀တ၀

နဲနဲမကဘူး
အလြဲေတြက မ်ားတယ္ ...။

အခ်ိန္ေတြ လြဲ
ေနရာေတြ လြဲ
အသက္ရွဴေတြလည္း လြဲ ...။

စာသင္ခန္းထဲက ကေလး
လမ္းေဘးေရာက္တယ္
အမိႈက္ေကာက္တယ္ ...။

တကၠသိုလ္က မိန္းကေလး
ဘားေရာက္တယ္
ကာရာအိုေကခန္းေရာက္တယ္ ...။

အရြယ္အရ တက္ၾကြေနရမယ့္ လူငယ္ေလး
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့
မ်က္၀န္းေတြ အေရာင္မဲ့ ...။

အဖိုး အဖြားတို႕
တရားနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ထိုင္ေနရမယ့္ အခ်ိန္
လမ္းေဘးေစ်းေရာင္း ၀မ္းစာရွာရတယ္ ...။

အသက္ရွင္မႈအတြက္ ရုန္းကန္
ေလထုေတြ ေနရာလြဲသလား
အသက္ရွဴရ မ၀ တ၀ရယ္ ...။

ဘယ္မွာလဲ
ငါတို႕ရဲ႕ အိမ္မက္
ဘယ္မွာလဲ
ငါတို႕ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
ဘယ္မွာလဲ
ငါတို႕ရဲ႕ တန္ရာ တန္ေၾကး ...။

ေပ်ာက္ဆံုးမႈေတြ လုိက္ရွာ
အခ်ိန္ေတြေတာ့ ေလ်ာ့လုိက္လာတယ္
ေငြ႕ေငြ႕ေလးပဲ ေလကိုရွဴသြင္းလုိက္ ရွဴထုတ္လုိက္
မွန္းဆ ရမ္းဆ လွမ္းလုိက္
စမ္းတ၀ါး၀ါးလမ္းေတြ မ်ားဆဲ ...။

ဘယ္မွာလဲ
ဘယ္ေတာ့လဲ
ဘယ္ေလာက္ၾကာဦးမလဲ ...။

Cameron Highlands (Malaysia) - 2

Cameron Highlands (Malaysia) ပထမပို႕စ္မွာ အထင္လြဲစရာေတြ ေတာ္ေတာ္ျဖစ္သြားတယ္ .. ဒီလိုပဲ စကားေျပာသလို ကမ္မရြန္းလို႕ ေရးလုိက္လို႕ ကိုယ္ပဲ တျခားႏုိင္ငံ ကူးသြားသလိုလို :P တကယ္ကေတာ့ အရင္ေနရာေဟာင္းေလးမွာပါပဲ .. :D

Malaysia ရဲ႕ Cameron Highlands ကို ဆက္သြားရေအာင္ ..

လဘက္ခင္းေတြျပီးေတာ့ Rainforest ကို ဆက္သြားၾကပါတယ္ .. အေပၚကို တက္သြားလုိက္တာနဲ႕ ပိုျပီးေတာ့ ေအးစိမ့္လာတယ္ .. (ကံဆိုးစြာနဲ႕ အေႏြးထည္ မပါသြားပါ) ဒါေပမယ့္ ၾကိဳက္တယ္ .. ဒီလိုပဲ ေလွ်ာက္သြား .. လမ္းေတြက မိုးရြာျပီးစလိုပဲ အျမဲတမ္း စိုစြတ္ေနတယ္ .. မက်ယ္တဲ့ တံတားလမ္းေလးေတြအတိုင္း ေလွ်ာက္ရတယ္ .. ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မႈန္မႊားေနတယ္ .. ေရမႈန္ေရမႊားေလးေတြကပ္ေနတယ္ ..

 အစဆံုးသြားတာေတာ့မဟုတ္ဘူး .. လိုက္ပို႕တဲ့လူက ရပ္ေတာ့ လွည့္ေတာ့ဆိုေတာ့ ျပန္လွည့္ခဲ့ရတယ္ .. အခ်ိန္ကိုက္ မိုးက ရြာေသး ..

 ေရာက္ပါျပီ .. ပန္းပ်ိဳးခင္း အေရာင္းဆုိင္ေလးပါ .. ပန္းမ်ိဳးစံုစံု သစ္ပင္ေသးေသးေလးေတြ စံုလင္ပါတယ္ ..

 ပန္းခင္း .. သိပ္ေတာ့မလွဘူး .. ျမင္းအီးေစာ္လိုလို ႏြားအီးေစာ္လိုလို နံေသးတယ္

 စိုက္ခင္း (ခရမ္းခ်ဥ္)

 ခရမ္းခ်ဥ္ခင္းပါ .. ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ေနာ္ .. အသီးေလးေတြက း)

 စေတာ္ဗယ္ရီစိုက္ပ်ိဳးခင္းေပါ့ .. ၀င္ျပီးအခင္းမွာကိုယ္တုိင္ ဆြတ္လို႕ရေပမယ့္ မဆင္းခဲ့ဘူး .. (ပိုက္ပိုက္ကုန္မွာစိုးလို႕) အျပင္မွာေရာင္းတဲ့ စေတာ္ဗယ္ရီသီးကို ေခ်ာကလက္ႏွစ္ျပီးေရာင္းတာ အရမ္းစားလို႕ ေကာင္းတယ္ ..

ဆလပ္ရြက္စိုက္ခင္း .. ၾကည့္လုိက္ရင္ သိပ္လွတာပဲ .. သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ကိုယ္တိုင္ဆြတ္ျပီး ၀ယ္ၾကေလရဲ႕ ..

  ဟိုတယ္ အတြင္းခန္း .. ကို္ယ့္ စလံုးက အခန္းထက္ ၅ဆေလာက္က်ယ္တယ္ .. ေရာက္ေတာ့ မျပန္ခ်င္ဘူး .. :D ေအးစိမ့္ျပီး ေနလို႕ေကာင္းတယ္ .. အဲ ညက်ေတာ့ သရဲ နဲနဲေၾကာက္တယ္ .. :D တိတ္ဆိတ္ျပီး ေအးစိမ့္ေနလို႕

 ဟိုတယ္ခန္းကေန အျပင္ဘက္ကို ေမွ်ာ္ျပီး ရိုက္ထားတာ ..

 ပတ္ပတ္လည္ ေတာင္ေတြ၀ိုင္းလို႕ .. ေတာင္ၾကီးတို႕ ေမျမိဳ႕တို႕ သံတြဲတို႕ သြားသတိရတယ္ ..

 ဟို္တယ္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးတယ္ .. ကိုယ့္အခန္းက တျခားဖက္ဟိုတယ္ကို လွမ္းရိုက္ထားတာ ..

 ဟိုတယ္ခန္းကေန ေအာက္က ပန္းျခံကို ျမင္ရပံု

 ညစာ steamboat

 ၀ပါတယ္ .. သြားတာ စုစုေပါင္း ၆ေယာက္ .. ၾကာဇံေတြ ေခါက္ဆြဲေတြ ၾကက္ဥေတြ မကုန္လို႕ အိတ္ၾကီးၾကီး သယ္လာမိရေကာင္းသား ေတြးမိေသး ..

 ညေစ်းက လမ္းေဘးမွာ ေရာင္းတဲ့ အစာေတြ .. ဗိုက္တင္းေနေတာ့ မစားခဲ့ပါဘူး .. ကုန္ၾကမ္းရွာရံု

 ဒါက ေကာ္ဖီခ်ိန္ .. တေယာက္ကို ေကာ္ဖီ၁ခြက္ မုန္႕တခု ..

 ဟိုတယ္ တံခါးေပါက္

 တည္းခဲ့ေသာ ဟိုတယ္

 ဟိုတယ္ ပန္းျခံ

 ဟိုတယ္ ပတ္၀န္းက်င္

ဟိုတယ္ ပန္းျခံ

သူငယ္ခ်င္းေတြ လက္မွတ္၀ယ္မယ္ ဆိုျပီး သြားျဖစ္လုိက္တဲ့ ခရီးေလးပါ .. စုစုေပါင္း ၆ေယာက္ သြားၾကတယ္ .. ၁ညအိပ္ ၂ရက္ခရီး .. စလံုးက ပရိုမိုးရွင္းခ်တဲ့ ဆုိက္ေတြကေန၀ယ္ျပီး သြားတာပါ .. ပက္ေက့ရွ္က အသြားအျပန္ကားခ ဟိုတယ္ခ မနက္စာ ၁ခါ ညစာ ၁ခါ ေကာ္ဖီခ်ိန္ ၁ခါ ပါပါတယ္ .. အဲဒါကိုမွ စုစုေပါင္း ၉၀ေက်ာ္က်ျပီး က်န္တဲ့ အခင္းေတြသြားတာေတာ့ ကိုယ့္စရိတ္နဲ႕ကိုယ္ေပါ့ .. (တန္တယ္ေနာ္ .. နဲနဲေတာ့ တန္တယ္ေလာက္လုပ္လုိက္ပါ) :D

ထပ္သြားခ်င္ေသးတယ္ .. ၁ခါေရာက္ျပီးေပမယ့္ အခြင့္ၾကံဳရင္ထပ္သြားဦးမယ္ .. ရာသီဥတုကို အရမ္းၾကိဳက္လို႕ပါ .. ျပီးေတာ့ အသီးအရြက္ေတြ အရမ္းလတ္ဆတ္တယ္ .. ေျပာင္းဖူးမီးဖုတ္ ၀ယ္စားတာ အရမ္းစားေကာင္းတယ္ .. တကယ့္စိတ္နဲ႕ဆို အျမန္အျမန္နဲ႕ ေလွ်ာက္မသြားခ်င္ဘူး .. ကိုယ့္စက္ဘီးေလးနဲ႕ကိုယ္ တေနရာသြားလုိက္ ေနခ်င္သေလာက္ေနလုိက္ အဲလိုလုပ္ခ်င္တာ .. (စီးတတ္တာလုိက္လို႕ :P)

ေနာင္မ်ား အခြင့္အေရးလည္းရွိ ပိုက္ပိုက္လည္းရွိခဲ့ရင္ ေက်ာ္ပိုးအိတ္တလံုးလြယ္ ခရီးေတြ လွည့္ထြက္ပစ္လုိက္ခ်င္တယ္ ..

ကမ္မရြန္းဟိုက္လန္း ခရီးစဥ္ ဤတြင္ျပီး၏ ...